Games: Demon's Souls special

Omdat we op #fsom graag alle mannen willen bedienen hebben we ook een categorie Games in het leven geroepen!
Games, games en nog eens games. Met in juni de E3, waar ook een uitgebreid verslag van zal volgen, maar eens beginnen met een special. Een special over een serie die mij dierbaar is, een serie die ik nu, jaren na dato, nog steeds allemaal speel zonder ook maar een moment van verveling.

Welke serie heb ik het over? Ik heb het over de Souls serie van From Software. Onder de Souls serie vallen de volgende games: Demon’s Souls, Dark Souls, Dark Souls II, Dark Souls III en natuurlijk Bloodborne, een game met een andere titel maar qua gameplay erg gelijk met Demon’s/Dark Souls. Vanzelfsprekend wordt het behandelen van deze vijf games een gigantische klus om te schrijven en wellicht te lezen dus zal ik het opsplitsen in vijf afzonderlijke specials, te beginnen natuurlijk bij het begin, Demon’s Souls.
Let’s dive right in, shall we?


Het begin – Demon’s Souls

Demon’s Souls, de game die op het gebied van moeilijkheidsgraad direct zou laten zien dat deze game niet voor de zwakken is. En wat hadden ze gelijk! Na al een tijdje beschikbaar te zijn in Japen en Noord Amerika (Februari 2009 en Oktober 2009) kon met bij From Software geen uitgever vinden die de game ook naar Europa en Australië wilde brengen. Want een game als deze, op deze schaal en zo ontzettend moeilijk, dat was niets voor Europeanen. De doelgroep werd dus eigenlijk te klein geacht. How wrong they were.
Namco Bandai Games durfde het aan om de game toch in Europa en Australië uit te brengen en op 23 juni voor Australië en op 25 juni voor Europa was het dan daadwerkelijk zover. De game kwam op de markt! WHOEI!! Maar ik, als numbskull, had natuurlijk al lang filmpjes gezien over deze game maar ik kon het niet koppelen aan de titel zoveel tijd later dus ik liet de game links liggen. Op een shopping spreek voor games en films zag mijn oog ineens Demon’s Souls staan. WOW! Het moment was aangebroken om de game, voor een lousy 15 euro, daadwerkelijk mee naar huis te nemen. Eenmaal thuis gekomen verdween de game in de kast. Want waarom zou ik direct beginnen met deze game waar de moeilijkheidsgraad me echt tegen hield?
Maart 2011, het moment dat een maat van me de game ook in huis haalde. Hij had al even gespeeld en hij was niets dan lovend. Ik kon natuurlijk niet achter blijven dus beginnen geblazen.

Boletaria

On the first day
man was grated a soul
And with it, clarity
On the second day
upon Earth was planted
an irrevocable poison
A soul-devouring demon
De game speelt zich af in het fictieve land Boletaria. Een koninkrijk verdeeld, waar mensen niet kunnen sterven. Hun ziel (soul) blijft gevangen in de Nexus, een soort tussenwereld, die je telkens weer naar het land van de levenden terugstuurt. Dit is dan ook direct de game-mechanic. Geen game-over schermen, wel de voor Souls liefhebbers bekende schermen met de woorden YOU DIED!
Nu is dat in games niet zo erg natuurlijk. Je hebt 100.000 checkpoints die je het gemakkelijk maken om net het eind van het level te komen. Niet in Demon’s Souls. YOU DIED betekent, YOU START OVER! Nadeel is alleen dat je minder health hebt dan voorheen, je alle enemies die je met moeite hebt verslagen weer moet verslaan en als je pech hebt heb je in je vorige run geen shortcut ontdekt. Nu is dit in het begin niet zo heel erg, dan ga je al vrij snel dood door de verschillende vallen die gezet zijn in de game. Als je dan, met veel pijn en moeite, eindelijk bij de boss bent van een level, dan is het erg zuur om dood te gaan. Want je kunt alle pijn nogmaals doorstaan om uberhaupt nog een poging te doen. En elke keer als je dood gaat, dan verdwijnt weer een stukje van je levensbalk!

Verhaal

Het verhaal van Demon’s Souls is flinterdun maar ook weer overduidelijk aanwezig. Je kunt er uiteindelijk zelf van maken wat je wilt. Gegeven zijn een aantal grote aanknopingspunten maar buiten die eerste cutscene zoek je het maar uit. Geen mooie cutscenes die je het verhaal tot in den treure uitleggen, geen lange gesprekken met NPC’s (Non Playable Characters) maar wel heel veel leeswerk. Alle items in de game hebben een stukje van de puzzel. Een ring, een zwaard, een schild, een stuk van je armour, er valt ontzettend veel te lezen en hiermee kun je het verhaal invullen geven.

Bron: Demonssouls.wikidot.com

Ring of Herculean Strength
A ring that Stockpile Thomas once picked up off the street
Raises maximum item burden
Het kan dus zijn dat je een ring vind met de omschrijving als hierboven. Op het moment dat je dit leest dan denk je, wie is Stockpile Thomas? Wat voegt hij toe? Dan blijkt dat dit een merchant is in de Nexus, die plek waar je gevangen zit.
Als je al deze omschrijving niet leest of niet aan elkaar kunt linken dan vul je zelf je verhaal in. Dit is zoals de bedenker van de game het ook bedoelt heeft. Iedereen speelt zijn eigen verhaal, letterlijk. Dus niet aan de hand genomen worden maar gewoon zelf invulling geven aan het geheel.

Kopen, verkopen, level up

Je hebt in Demon’s Souls maar een vorm van valuta: Souls. Deze gebruik je voor het kopen van wapens, het upgraden van wapens, het kopen en upgraden van armour en als experience om level up te gaan! Kortom, souls zijn extreem belangrijk! Daarom is het ook frustrerend als je dood gaat want dan verlies je alle souls die je op dat moment niet heb uitgegeven! Helemaal genadeloos is de game ook niet, je krijgt een kans om ze terug te halen. Dit kan op de plek waar je dood ging, daar ligt een bloedvlek met een groene gloed. Als je dit punt weer kunt bereiken krijg je je souls gewoon weer terug. Ga je echter nog een keer dood, dan zijn de souls voorgoed verdwenen! Extreem frustreend als je net genoeg souls hebt om een level omhoog te gaan, je doodgaat en vervolgens door een domme fout direct nog een keer dood gaat! De frustratie kan hierdoor erg oplopen, maar ook het gevoel die je krijgt als het je WEL lukt om het terug te halen doet wonderen.

Unieke multiplayer

Wat deze game werkelijk uniek maakte is de multiplayer. Nu zul je denken, multiplayer in een RPG? En dan geen MMORPG? Jazeker! En zoals gezegd, een unieke multiplayer. Door middel van een item Blue Eye Stone (die je niet zomaar krijgt), kun je je “summon sign” plaatsen voor andere spelers. Iemand anders die de game ook aan het spelen is ziet deze summon signs ook in zijn wereld. Vanaf nu kun je dus gesummoned, opgeroepen, worden. Je wordt de wereld van de andere persoon ingeladen en je gaat samen de strijd aan. Het leuke is dat dit niet enkel met vrienden is maar eigenlijk volledig willekeurig. Iedereen ziet je sign en iedereen kan je summonen. Ga je dood? Maakt niet uit, je behoud je souls en je keert terug naar je eigen wereld. Gaat de summoner dood? Dan keer je ook terug naar je eigen wereld.

Bosses

Met dit onderdeel sluit ik deze eerste special af. Bosses oftewel bossfights. Met name een bossfight waar ik het hier over wil hebben, Flamelurker!


Deze bossfight was een van de moeilijksten die de game te bieden heeft, voor mij althans. Wat een NACHTMERRIE! Hij is snel, hij verblind, is sterk en eigenlijk kun je hem maar weinig schade aanrichten. Wanneer hij dan ook in de tweede fase van de battle ineens een extra powerboost krijgt kun je het wel vergeten. Uren, maar dan ook echt uren heb ik aan deze boss besteed en nog steeds geeft het een goed gevoel als ik de afbeeldingen terug zie. Want hier zit de kracht in van Demon’s Souls. De kracht van het gevoel van overwinning. Als je uren spendeert soms aan een bepaald level of bepaalde boss dan zou je in de meeste gevallen de game wegleggen, verkopen, wat je maar wilt. Met Demon’s Souls is dit niet het geval. Deze game speel je door, puur en alleen omdat het gevoel van overwinning echt fantastisch is. En lukt het echt niet? Dan is er gelukkig altijd wel iemand beschikbaar die je wil helpen om een bepaalde boss alsnog te verslaan. En het verslaan, dat is waar je het uiteindelijk voor doet. Dit in combinatie met, voor die tijd, goede graphics, een fantastische soundtrack en geweldige gameplay is deze game een klassieker.
Mocht je de game nog nooit gespeelt hebben, dit is de reden om alsnog eens een PlayStation 3 te kopen en je tanden hierin te zetten. Als je de game al gespeelt hebt hoop ik dat deze ode aan Demon’s Souls je weer even dat gevoel gaf alsof je de game op dit moment weer zit te spelen.

Director(s) Hidetaka Miyazaki
Producer(s) Masanori Takeuchi
Takeshi Kajii
Programmer(s) Jun Ito
Artist(s) Makoto Satoh
Masato Miyazaki
Hisao Yamada
Composer(s) Shunsuke Kida
Series Souls
Platform(s) PlayStation 3
Release
  • JP: February 5, 2009
  • NA: October 6, 2009[3]
  • AU: June 23, 2010
  • EU: June 25, 2010[2]
Genre(s) Action role-playing
Mode(s) Single-player, multiplayer

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Demon%27s_Souls

Geschreven door: Peter van de Velde

Reacties