Een terugblik op het leven van Linkin Park's Chester Bennington 1976-2017

Verdriet. Verdriet is wat ons hier bij Fifty Shades of Men overneemt. Afgelopen donderdag kwam ons en de rest van jullie natuurlijk het trieste nieuws binnen dat de lead-singer van Linkin Park, Chester Bennington, zelfmoord heeft gepleegd op 41 jarige leeftijd. Dit nieuws kwam bij ons binnen als een donderslag bij heldere hemel.

Dit trieste nieuws vraagt natuurlijk om een mooie terugblik op het leven van Chester maar ook op de invloed die Linkin Park heeft gehad op de muziekindustrie en waarom ik mij hier als fsom crewmember zo mee bezig houdt. Omdat we graag de nagedachtenis van Chester in ere houden zullen we de zwarte vlekken uit zijn verleden laten voor wat het is en de focus leggen op de muziek. Daar was hij bekend om en daar willen we hem om herinneren.

bron: youtube.com



The early years

Chester Bennington was bij velen van ons natuurlijk enkel bekend als de lead-singer van Linkin Park. Sommigen kennen hem wellicht al wat langer want hij heeft voor hij bij Linkin Park kwam al een aantal bands versleten en was technisch gezien al een recording artist.

In 1992 werd Chester lid van de band Sean Dowdell And His Friends. Na anderhalf jaar touren en zon 50-70 shows hebben ze als afscheid nog een demo opgenomen van drie nummers.

Nadat Sean Dowdell And His Friends uit elkaar was gingen Chester en Sean Dowdell verder onder een andere naam en vormden de grunge band Grey Daze. Met deze band namen ze drie albums op: The Demo, Wake/Me en no sun today. Dit is een tijdspan van 1993-1997.

Grey Daze
bron: ultimate-guitar.com

Linkin Park

Na Grey Daze was Chester op zoek naar een nieuwe band maar kon niets vinden. Tot een vice president, ene Jeff Blue, hem een auditie aanbood voor een nieuwe band Linkin Park. We weten natuurlijk allemaal dat deze auditie zeer geslaagd was en op 24 oktober 2000 brachten de heren van Linkin Park dan ook hun eerste album uit Hybrid Theory. Dit album sloeg in als een BOM! Ik was 14 toen dit album uitkwam en ik kan me nog herinneren dat ik bij een vriend thuis het album in de kast zag staan. Wat mij zo aantrok was de albumcover. Kunnen we hier eens naar luisteren? Nou, vanaf dat moment kon je mij toevoegen aan de lijst met fans die sindsdien enkel is gegroeid. Iedereen kent In The End maar voor mij zullen tracks als Place for my Head, Runaway, en Pushing Me Away altijd blijven klinken. DAMN wat is dit goed.

bron: discogs.com


Drie jaar later kwam de band naar voren met het vervolg op Hybrid Theory in de vorm van Meteora. Met hits als Somewhere I Belong, Numb, Breaking the Habit welke werd vergezeld door een wel heel speciale clip zoals je hieronder terug kunt zien.

bron: discogs.com


Op 14 mei 2007 kwam het derde album van de band op de markt in de vorm van Minutes to Midnight. Dit album werd aangekondigd met de single What Ive Done welke uitkwam op 2 april 2007 na 1 april zijn radio debuut te hebben gehad. En het nummer werd ook nog eens gebruikt in de originele soundtrack van de eerste Transformers film! Maar wacht, is dit Linkin Park? Ja, dit is Linkin Park. De sound was heel anders dan het voorgaande nu-metal en ging over in meer mainstream rock. Het album werd wisselend ontvangen door fans maar het trok ook nieuwe fans. Het is voor een band altijd moeilijk om een nieuwe stijl te proberen omdat de fans een verwachtingspatroon hebben maar ondanks dat hebben de heren het hier prima gedaan en zijn ze niet te ver afgegleden van hun krachten.

bron: discogs.com


De basis is gelegd

Na drie fantastische albums is de basis gelegd. Linkin Park heeft een fanbase waar je u tegen zegt en verkoopt wereldwijd de grootste zalen helemaal uit. Maar toen ging Chester iets doen wat niemand verwacht had. Of misschien toch stiekem wel. In 2005 werd de band Dead by Sunrise gevormd en vier jaar later kwam hun debuut album, Out of Ashes op de markt. Chester schreef de nummers, zingt en speelt gitaar. Dat laatste hebben we hem bij Linkin Park ook recentelijk zien doen. Helaas blijft het bij dit ene album.

bron: deviantart.net


Uiteraard was Chester niet gestopt bij Linkin park en in 2010 brachten ze het album A Thousand Suns uit en dit was, op zijn zachtst gezegd, een draai van 180 graden. Weg was het rock geluid en de losse tracks en welkom aan een album die bijna niets gemeen had met het vorige geluid van de band. Wederom waren er veel fans die er helemaal klaar mee waren en wederom waren er nieuwe fans. Wat ik mij nog kan heugen is dat ik de single The Catalyst voor het eerste hoorde. Na vele snippets was het nummer dan daadwerkelijk volledig te downloaden. Een hele andere vibe maar ik kon er wel aan wennen. Dat gevoel verdween toen het nummer Wretches and Kings uitkwam. Wat is die voor herrie? Hoe konden ze dit doen?! Maar ik kan niet zomaar een band waar ik al jaren fan van ben ineens naast me neer leggen omdat ik moet wennen aan een nieuwe sound. Na het nummer vele malen opnieuw te hebben gehoord begon het gevoel van waardering te groeien. En dat gevoel hield niet op want tot de dag van vandaag is dit mijn favoriete album van Linkin Park. Het beste album blijft voor mij ook Hybrid Theory, net als de rest van de wereld zon beetje, maar mijn favoriet blijft deze vreemde eend.

bron: discogs.com

In 2012 was Linkin Park alweer terug met hun vijfde studio album! Living Things kwam op 16 april 2012 de wereld binnen en bracht nummers met zich mee als Burn it Down, Lost in the Echo, Powerless en Castle of Glass. Dit album werd voor de band de hoogst genoteerde plaat wereldwijd. Een knap staaltje werk natuurlijk na vijf albums.

bron: amazon.com

Twee jaar later, op 13 juni 2014, bracht de band hun zesde studioalbum uit. Het moest terug naar de roots en dit album kende dan ook stevige gitaren en Chester was weer als vanouds aan het schreeuwen, krachtige teksten en een lijst met gastartiesten waar je best jaloers op kunt zijn met artiesten als Page Hamilton van Helmet, Daron Malakian van System of a Down en Tom Morello van Rage Against the Machine. Ondanks de terugkeer naar het zwaardere geluid waar fans al jaren om vragen en de lijst met gastartiesten wist het album toch niet de harten te veroveren en werd dit het slechtst verkopende album van de band. Dit kan natuurlijk twee oorzaken hebben, de fans zaten helemaal niet te wachten op de heavy Linkin Park uit het verleden of de fans van toen waren al weggelopen. Desondanks was dit album echt heel goed met nummers Guilty All the Same, Until its Gone, Wastelands (persoonlijke favoriet), Rebellion (kleine klassieker) en Final Masquerade.

bron: complex.com

We zijn ondertussen alweer drie jaar verder en we zaten allemaal natuurlijk met smart te wachten op een nieuw album van Linkin Park. De release van het album "One More Light" kwam op 19 mei 2017 en de eerste single, Heavy’, werd uitgebracht op 16 februari 2017. Mijn uitgebreide review kun je hier teruglezen: Review Fsom.

The end of an era

Het lijkt nog steeds onwerkelijk wanneer je denkt dat Linkin Park nooit meer hetzelfde zal zijn zonder Chester Bennington. De unieke sound van zijn stem, de invloed van zijn lyrics vanaf Hybrid Theory tot One More Light. Als fan vanaf het eerste uur houdt het me meer bezig dan ik zou verwachten. Het voelt toch als het verliezen van een stukje van jezelf als ik het zo mag omschrijven.

Wat had deze man toch een dijk van een stem. In 2011 deed Linkin Park een cover van Adele's Rolling in the Deep. Luister en krijg net als ik kippenvel.


Om af te sluiten wil ik graag twee refreinen delen van Linkin Parks Leave Out all the Rest en One More Light.

Rest in Peace Chester Bennington
1976-2017



Uit Leave Out all the Rest:

When my time comes
Forget the wrong that I've done
Help me leave behind some
Reasons to be missed
And don't resend me
And when you're feeling empty
Keep me in your memory
Leave out all the rest
Leave out all the rest


Uit One More Light:

Who cares if one more light goes out
In a sky of a million stars
It flickers, flickers
Who cares when someone's time runs out
If a moment is all we are
We're quicker, quicker
Who cares if one more light goes out
Well I do








Dit artikel is geschreven door: Peter van de Velde (cloudstrifenl)


Ik wil er graag op wijzen dat depressie een serieuze zaak is waar iedereen last van kan krijgen. Dit is niet enkel gereserveerd voor rocklegenden maar dit kan ook jou of mij overkomen. Herinner dat je nooit alleen staat en als je een luisterend oor zoekt maar je weet niet waar je moet beginnen kijk dan op https://www.113.nl of bel 0900-0113. Dit is een zelfmoord preventielijn die constructief op zoek gaat naar een manier om jou te helpen.

Reacties